Het was warm, erg warm in Oldenzaal. Ondanks de lommerrijke omgeving met veel schaduw werd het NK Jeugd in Oldenzaal nog wat zwaarder als het parcours al deed vermoeden.

Honderden kinderen, met nog veel meer toeschouwers verzamelden zich met tenten en stoelen rondom het parcours.

Een rondje van 2,1 kilometer dat geen meter vlak was, volledig voorzien van asfalt en over het algemeen lekker breed. Dat was het podium voor onze 9 jeugdige WTC’ers die zich via de kwalificatiewedstrijden hadden geplaatst voor dit spektakel.

 Voor sommigen de eerste keer, voor anderen al de 4e keer, maar de spanning blijft hetzelfde. Rijden met veel meer deelnemers dan in 'gewone' wedstrijden en veelal ook met hogere snelheden is een ervaring op zich waar je altijd van leert.

 Jasper Eisses beet het spits af om half 10 in de ochtend, tussen 20 andere 8-jarigen ging hij op voor meer dan een mooie ervaring. In zijn kwalificaties bleek dat Jasper met ambitie mocht gaan starten en dat bleek.
Na 1 ronde bleven er 8 renners over in de voorste gelederen, met Jasper er goed bij. Met nog 1 ronde voor de boeg reed hij met 5 anderen nog steeds in de eerste groep. Twee man wisten een klein gat te slaan en in de sprint voor plek 3 reed Jasper naar de 5e plaats! In zijn eerste NK meteen naar het podium! Superknap.

Toen was het even wachten, de temperatuur liep op en de spanning ook, nog een debutant mocht starten in categorie 4. Mees van Dijk had zich al goed laten zien in de regio, nog niet veel nationale wedstrijden gereden, dus het niveau landelijk was nog even afwachten. In een veld van 55 renners stond ook hier de deur open aan de achterkant. In de 'vals plat' finishstrook was het afzien en zaak dat je er in de langere afdaling weer bij kwam. Dat lukt niet iedereen en uiteindelijk kwam er een groep van 35 renners door de laatste scherpe bocht. Mees finishte keurig als 15e in de eerste groep, wederom een heel mooi debuut!

In Categorie 5 had WTC 3 ijzers in het vuur, echter hun geduld werd behoorlijk op de proef gesteld. Er waren wat rensters en supporters onwel geworden door de hitte en gedurende een kleine 2 uur werd er niet gefietst maar overlegd. Gezondheid versus sportief verstand versus regelgeving, wat is wijsheid. Het gonsde van de geruchten dat de boel weleens afgelast zou kunnen worden.

Gelukkig werd er toch gestart, iets kortere afstanden en meer schaduw en water na afloop zou de remedie moeten zijn, ook tijdens de koers keek de ronde arts of er misschien renners uit koers genomen moesten worden, uit voorzorg.

 Ezra Zwennis, Roemer Streng en David Eisses mochten dan eindelijk net als hun 58 concurrenten van start gaan. Ook hier een afvalrace van achteren, Ezra en Roemer mistten helaas de aansluiting en ondanks hun uiterste inspanningen moesten ze iets eerder het strijdtoneel verlaten om de voorste groep niet te hinderen. De voorste groep waar David zich handhaafde, met hangen en wurgen soms. In de laatste ronde ging het dan echt te hard en op 23 seconden van de winnaar werd hij 42e. Roemer werd 51e en Ezra 57e. Wat een ervaringen weer!

Luit Blom dan, ervaringsdeskundige. In categorie 6 reed hij een sterke wedstrijd. Met 69 deelnemers een vol veld, maar hij reed goed bij de eerste 20 mee waardoor de afvalrace van achteren aan hem voorbijging. De aanmoedigingen kwamen uit de WTC-tent aan de voet van de klim waar ouders en andere renners zich verzamelden. Slechts 22 renners finishten in dezelfde tijd als de winnaar en Luit werd daarin 16e. Chapeau!

Voor Emma Bioch was het duidelijk, bij de 14-jarige meisjes was het doel, bij de eersten mee kunnen doen. Emma rijdt niet veel Nationale wedstrijden en dan merk je wel dat je soms wat snelheid kan missen, maar daar bleek niks van in deze wedstrijd. De groep bleef lang bij elkaar en tot de laatste ronde zat Emma keurig in de groep, in een veld van 36 deelneemsters werd Emma erg knap 21e! Doel behaald.

Owen Chenault en Floris Otto waren de hekkensluiters in categorie 7. Het was inmiddels 19 uur in de avond en nog steeds drukkend warm. Koelvesten, isotone drankjes, gelletjes, iedereen was er klaar voor. 81 pubers op snelle fietsen, let the games begin.

De jongens zijn beiden elk weekend actief overal in het land en rijden regelmatig podium, de ambities waren er wel, maar nu staat iedereen aan de start.

Voor Floris was het afwachten hoe het parcours hem zou bevallen, een klimrit het weekend ervoor viel hem zwaar tegen en hij was hier nerveus voor. Maar hij reed het asfalt uit de straat, hij is niet bij de eerste 10/15 weggeweest, leidde regelmatig het peloton en neutraliseerde meerdere aanvalspogingen. Owen startte verderop in het veld en het kostte hem 2 ronden om goed van voren te komen. De sterke mannen hebben elkaar voorin gevonden en het wegrijden wordt heel moeilijk. Owen probeert het wel maar uiteindelijk gaan ook in deze categorie 43 renners de laatste ronde in. In de afdaling richting de laatste 2 bochten is het een gevecht om de posities. Floris rijdt vooraan, daar probeert Owen ook te komen maar door alle manoeuvres schiet hij van de weg, komt er weer op maar daar schiet zijn band van de velg met een valpartij tot gevolg. Zonder veel erg, maar de tranen van de teleurstelling komen er begrijpelijkerwijs.

Floris krijgt in de laatste bocht ook nog te maken met wat kamikazerijders en gaat als 8e de vals plat strook van zo'n 300 meter op. De winst is weg maar een machtige sprint brengt hem tot zijn doel, het podium is gehaald, een 5e plek. Na 1^e in 2023 en 6^e in 2024, is dit wederom een erg goed resultaat.

Om een idee te krijgen van de laatste 700 meter van cat 7: check dit filmpje van een renner die 12^e werd, Pelle, en waarin Floris goed te volgen is. https://www.instagram.com/reel/DLPEtMEMa7w/?igsh=OG5zc2h6NzNoa-XI3

Sterk mannen, volgend jaar de Nieuwelingen, weer nieuwe ervaringen opdoen.

Voor de andere jeugd: zet in je agenda: 13 juni in Venlo is het NK in 2026.

 tekst: Edwin Otto